Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
Situated on the margin between the inner and outer world, boundaries are distinctive aspects of our selves, especially well-suited to represent issues involving separation and individuation. Psychologically speaking, the boundaries between people are veritable lightning rods for fantasy and conflict generated by explosive issues of merger: getting more than can be given, the unknowable uniqueness of the other, and unconditional parenting, to accent just a few.
— Adler, E., Bachant, J.L. (1996). Free association and analytic neutrality: the basic structure of the psychoanalytic situation, Journal of the American Psychoanalytic Association, 44: 1021-1046.
Reposted fromkonrad konrad
Sullivan (1953) spoke about what he called the ‘malevolent transformation’: When children learn that their need for tenderness will be met with rebuff, ridicule, or pain, they come to associate the need for tenderness with anxiety; subsequently, in any situation that tends to evoke the need for tenderness, the child will instead act ‘bad.’ This ‘badness’ can look like aggression or it can take a more passive-aggressive form. Such a child ‘makes it practically impossible for anyone to feel tenderly toward him or treat him kindly; he beats them to it, so to speak, by the display of his attitude.
— Altman, N., Briggs, R., Frankel, J., Gensler, D. & Pantone, P. (2002). Relational child psychotherapy. New York: Other Press
Reposted fromkonrad konrad

When Women Sexually Assault Men

How gendered cultural scripts help conceal and laugh away a legitimate problem.

Reposted fromkonrad konrad
Bycie żyrafą niekoniecznie oznacza bycie łagodnym i cichym! To oznacza obchodzić się samemu ze sobą z życzliwością i zaciekawieniem, żyć w bezpośrednim kontakcie ze swoimi uczuciami i potrzebami, i wchodzić w relacje z innymi.
— Serena Rust, “Tańcowała żyrafa z szakalem”
Reposted fromkonrad konrad

Żyrafa to najwyższe żyjące na świecie zwierzę. Jego szyja sięga kilku metrów co sprawia, że widzi znacznie dalej od innych zwierząt. Serce żyrafy ważące kilka kilogramów to największe serce w świecie zwierząt.

To z tego powodu Marshall Rosenberg wybrał żyrafę jako symbol języka serca. Języka którym posługują się ludzie pragnący widzieć więcej i głębiej i kierujący się uczuciami płynącymi z serca. Ludzie wyrażający swoje serce i pragnący docierać do serc innych ludzi. Czynią to zarówno poprzez stosowanie empatii, odróżnianie spostrzeżeń od ocen czy wyrażanie uczuć i potrzeb, ale także poprzez okazywanie wdzięczności, dzielenie się swoim doświadczeniem i wiedzą i okazywanie współczucia rozumianego jako współodczuwanie.

Robią to w przeciwieństwie do osób które w swoim codziennym działaniu posługują się językiem szakala. Szakala który tchórzliwie ukrywa swoje serce za ocenami, oskarżeniami, krzykiem i ranieniem innych. O takich osobach Marshall mówi że to ludzie którzy maja na sobie uszy szakala nałożone przez kulturę, złe doświadczenia i nawyki. Szakalami nazywa też myśli które zniekształcają rzeczywistość. takimi myślami mogą być zarówno oskarżenia jak i komplementy oderwane od serca i prawdziwych uczuć.

— Marshall B. Rosenberg, “Porozumienie bez przemocy”
Reposted fromkonrad konrad
There is a common misunderstanding among the human beings who have ever been born on earth that the best way to live is to try to avoid pain and just try to get comfortable.
You see this even in insects and animals and birds. All of us are the some. A much more interesting, kind and joyful approach to life is to begin to develop our curiosity, not caring whether the object of our curiosity is bitter or sweet.
To lead to a life that goes beyond pettiness and prejudice and always wanting to make sure that everything turns out on our own terms, to lead a more passionate, full, and delightful life than that, we must realize that we can endure a lot of pain and pleasure for the sake of finding out who we are and what this world is, how we tick and how our world ticks, how the whole thing just is.
If we are committed to comfort at any cost, as soon as we come up against the least edge of pain, we’re going to run; we’ll never know what’s beyond that particular barrier or wall or fearful thing.
— Pema Chödrön
Reposted fromkonrad konrad
8241 94c4 500

Współczesna mandala jest mimowolnym wyrazem osobliwego stanu duchowego. Nie ma w niej bóstwa, nie pojawia się żadna aluzja do poddania się bóstwu, czy pogodzenia się z nim. Jak się zdaje, miejsce bóstwa zajęła Całkowitość człowieka.

Carl G. Jung

Reposted fromkonrad konrad
Żadna terapia nie zaspokoi pragnienia, które żywi prawdopodobnie większość ludzi: w końcu rozwiązać wszystkie problemy, z którymi dotychczas byli konfrontowani. Nie jest to możliwe, bo życie ciągle przynosi i będzie przynosić nowe problemy, które mogą ponownie wywołać odczuwane cieleśnie wspomnienia. Lecz zadaniem terapii jest umożliwienie dostępu do własnych uczuć, trzeba pozwolić przemówić zranionemu kiedyś dziecku, a dorosły powinien nauczyć się je rozumieć i potraktować poważnie. Jeżeli terapeuta był prawdziwym wspierającym świadkiem, a nie wychowawcą, klient mógł się nauczyć akceptować własne emocje, rozumieć ich intensywność i przetransformować je w świadome uczucia, które pozostawią nowe tropy wspomnień.
— Alice Miller, “Twoje ocalone życie”
Reposted fromkonrad konrad
Na marginesie chciałbym napisać, że wydaje mi się, iż do własnej destrukcyjności jest nam stosunkowo łatwo dotrzeć, gdy wiąże się ona z gniewem z powodu frustracji lub z nienawiścią do czegoś, co potępiamy, lub gdy jest reakcją na lęk.
Tym, co sprawia prawdziwą trudność, jest przyjęcie pełnej odpowiedzialności za destrukcyjność, która wiąże się z relacją z obiektem przeżywanym jako dobry – inaczej mówiąc, za destrukcyjność związaną z kochaniem.
— Donald W. Winnicott, „Dom jest punktem wyjścia”
Reposted fromkonrad konrad
An on-the-spot equanimity practice is to walk down the street with the intention of staying as awake as possible to whomever we meet. This is training in being emotionally honest with ourselves and becoming more available to others. As we pass people we simply notice whether we open up or shut down. We notice if we feel attraction, aversion, or indifference, without adding anything extra like self-judgment. We might feel compassion toward someone who looks depressed, or cheered up by someone who’s smiling to himself. We might feel fear and aversion for another person without even knowing why. Noticing where we open up and where we shut down-without praise or blame-is the basis of our practice. Practicing this way for even one block of a city street can be an eye-opener.
— Pema Chodron, “Comfortable With Uncertainty”
Reposted fromkonrad konrad
A mind that knows its own depth can see the brilliant, elemental magic of the world.
— Sakyong Mipham
Reposted fromkonrad konrad
Umiemy się odłączać, rozstawać, trzymać z daleka i zaczynać od nowa. Gubi nas, że przyswoiliśmy technologię samotności.
— Ewa Chalimoniuk
Reposted fromkonrad konrad

The long reach of childhood trauma

Research has linked significant adversity in childhood to a wide range of disorders and diseases, mental and physical. Can understanding this make a profound change in the way we prevent illness? The first of four in a series.
Reposted fromkonrad konrad
Żyrafa nie szuka konkretnych rozwiązań, lecz w pierwszym rzędzie chodzi jej o spotkanie z drugim człowiekiem.
— Serena Rust, “Tańcowała żyrafa z szakalem”
Reposted fromkonrad konrad
It is only in recent years that I have become able to wait and wait for the natural evolution of the transference arising out of the patient’s growing trust in the psychoanalytic technique and setting, and to avoid breaking up this natural process by making interpretations.… It appalls me to think how much deep change I have prevented or delayed in patients in a certain classification category by my personal need to interpret.… I think I interpret mainly to let the patient know the limits of my understanding. The principle is that it is the patient and only the patient who has the answers.
— Donald W. Winnicott
Reposted fromkonrad konrad
Play fullscreen

Melanie Klein was a great psychotherapist who teaches us how to stop either idealising or denigrating others.

Reposted fromkonrad konrad
One could say that life is at least 50 percent pain. If we do not relate to pain, we are not relating to half our life.
— Sakyong Mipham
Reposted fromkonrad konrad
Jesteśmy ludźmi, a nie mózgami. Jesteśmy abstrakcją pojawiającą się wtedy, gdy umysł, który wyłania się z mózgu, wchodzi z mózgiem w interakcję. To w tej abstrakcji istniejemy, a kiedy nauka wydaje się ją podważać, rozpaczliwie szukamy języka, którym moglibyśmy opisać, kim naprawdę jesteśmy. Wszyscy jesteśmy ciekawi jak to działa. Idea determinizmu, która przenika całą naukę, skłania nas do niewesołego poglądu, że tak naprawdę wszyscy jesteśmy maszynami, które służą- automatycznie i bezmyślnie- jako narzędzia zdeterminowanym fizycznie siłom wszechświata, siłom wyższym od nas. Popularnym wyjściem jest ignorowanie tego dylematu, skupianie się na tym, jak wspaniałe jest życie na poziomie fenomenologicznym- doświadczania. Wszystkie doświadczenia życiowe - osobiste i społeczne- wpływają na nasz emergentny system psychiczny. Owe doświadczenia są potężnymi siłami, które kształtują nasz umysł. To interakcja między dwiema warstwami- mózgiem i umysłem- stanowi źródło naszej świadomej rzeczywistości.
— Michael S. Gazzaniga, “Kto tu rządzi”
Reposted fromkonrad konrad
Play fullscreen

It’s to Anna Freud we owe the genius term ‘defensiveness’ to describe how most of us get some of the time.

Reposted fromkonrad konrad

Not only is the shadow rude and crude, but it also contains the capacity for beauty, love and, counter-intuitively, great morality. It is this hidden treasure that motivates us to undertake the journey into our own personal Hades.

Engaging with and assimilating into consciousness significant aspects of the shadow leads to an expansion and revitalisation of the ego (conscious position) which has over time become stale and petrified.

The assimilation of shadow content breaks up this petrification by challenging the dominant ideology and identity of the ego.

The eventual goal of the work being the expression of a more balanced and more honest identity; one that is sincerely engaged with the vitality and internal ethic of the shadow whilst not throwing over the conscious ethos.

— Stephen Farah
Reposted fromkonrad konrad
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl